انجام رساله دکتری علوم سیاسی | نمونه نتیجه گیری پایان نامه

در این بخش از آموزش انجام رساله دکتری علوم سیاسی نمونه نتیجه گیری پایان نامه دکتری رشته علوم سیاسی ارائه شده است که دانشجویان با ذکر منبع می توانند از آن در انجام رساله دکتری علوم سیاسی خود استفاده نمایند. انجام رساله دکتری حاضر در سال 1393 در دانشگاه علامه به اتمام رسیده است.

بخشی از فایل کمکی انجام رساله دکتری علوم سیاسی

در انجام رساله دکتری علوم سیاسی حاضر، مقصود ارائه تبیینی عینی و علمی از بحران های سیاسی انگلستان در دوران معاصر بوده است. آنچه که در گام نخست مورد نظر بوده است، تبیین این نکته می باشد که نقش انگلستان در بحران های سیاسی در ایران معاصر تا سال 1390 شمسی چه بوده است. در ادامه تحلیل این نکته که انگلستان در هر بحران به دنبال چه هدفی بوده و در این راستا چه ابزارهایی را به کار گرفته است مد نظر بوده است. در این میان استفاده از تلفیق های دوگانه در نظریات دوس سانتوس که ارائه دهنده الگوی وابستگی در جوامع درحال توسعه و مستعمره می باشد و نیز دیوید ساندرز که الگوی بی ثباتی سیاسی وی، تبیین و تحلیل هرچه بهتر و علمی تر بحران های سیاسی انگلستان در ایران را نمایان می کند صورت گرفته است و از سویی دیگر رویکردهای دوگانه در تلفیق روش های تاریخی- جامعه شناسی تاریخی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در انجام رساله دکتری علوم سیاسی حاضر در بررسی سیر تاریخی بحران های سیاسی، ناگزیر از روش تاریخی استفاده نموده و در تحلیل و بررسی علل ابزارهای مورد استفاده در آن بحران و تاثیر و بازخورد آن بر جامعه ایران و نهایتا ترسیم الگوی آینده پژوهی، از روش جامعه شناسی تاریخی استفاده نموده ایم. همچنین، در رساله کنونی، بررسی آن دسته از بحران های سیاسی که در آن انگلستان به نحوی در رقابت یا تعامل با دیگر قدرت های نظام بین الملل قرار داشته، واین تعامل یا رقابت، منجر به ایجاد بحران های سیاسی مهمی در ایران شده است، از روش جامعه شناسی تاریخی در روابط بین الملل که از سوی استفن هابدن مطرح گردید، استفاده شده است.
از آنجایی که بررسی سیرگذران استعمار انگلستان و بحران های سیاسی ناشی از آن در ایران را نمی توان در یک بازه زمانی خاصی بررسی نمود، بلکه باید پیوستگی و ریشه یابی هر بحران را در بطن زمان جستجو نمود، لذا ناگزیر در انجام رساله دکتری علوم سیاسی حاضر فصلی جداگانه به بررسی بحران های انگلستان دردوران قبل از قاجار و قاجاریه پرداخته شده است. در فصل نخست، بحران های سیاسی انگلستان در دوران پیش از قاجار، همچون دوران زندیه، افشاریه وصفویه مورد بررسی قرار گرفت. بازرگانی در خلیج فارس و تجارت های عمده در این منطقه و رقابت با سایر قدرت های استعماری همچون پرتغال و اسپانیا مستمسک نخست بریتانیا در بحران سازی های سیاسی در ایران به شمار می رفته است گذشته از بحران های سیاسی مذکور، عدم پایبندی بریتانیا در قوام نیروهای پیاده نظام و دریایی ایران نیز در این برهه بسیار به دولت مرکزی ایران تضرر وارد ساخت. در فصل دوم، مهمترین بحران های سیاسی در دوران قاجار مورد نظر قرار گرفته است. در این میان، بحران هایی همچون جدایی نقاط ارضی(سیاست تجزیه طلبی ارضی)، مسائل اقتصادی در قالب بانک شاهنشاهی(سیاست های اقتصادی)، مسئله نفت و بحران های منتسب به آن، طراحی و حمایت از جریانات مذهبی ساختگی همچون بهاییت(بنیادگرایی مذهبی) و نهایتا کودتای سوم اسفند را می توان در این خصوص ذکر نمود. هر یک از بحران های سیاسی انگلستان در این دوران، اهداف سیاسی و اقتصادی مهمی برای بریتانیا به همراه داشته است. در این میان به فراخور بحران سیاسی و اهمیتی که در دستگاه امپراتوری بریتانیا ایفا می نمود، ابزارهای مختلفی نیز به کار گرفته می شد. به عنوان مثال، جدایی هرات در قالب تغییر رژیم، تغییر حکومت، چالش های مسالمت آمیز و چالش های خشونت آمیز در الگوی بی ثباتی سیاسی ساندرز را می توان مهمترین بحران سیاسی دوران قاجار قلمداد نمود که بخش های وسیعی از اراضی تحت حاکمیت کشورمان با سعایت بریتانیا از دست رفت. همان طور که در فوق نیز بدان اشاراتی گردید، صرف بررسی رویدادهای منتهی به جدایی هرات از ایران ذیل روش تاریخی قرار می گیرد، لکن بررسی اهداف انگلستان از جدایی مذکور، ابزارهای به کار گیری شده در این خصوص، بازخورد جدایی هرات بر جامعه ایران و دستگاه قاجار و نیز تببین این موضوع که جدایی ارضی در آینده روابط سیاسی ایران و انگلیس نیز می تواند دستاویز بریتانیا در بحران سازی های سیاسی در ایران به شمار رود، در حیطه رویکرد جامعه شناسی تاریخی قرار خواهد گرفت وحتی می توان جدایی هرات را با استفاده از روش جامعه شناسی تاریخی در بعد خارجی نیز تحلیل نمود. بدین صورت که انگلستان با جدایی هرات از ایران و کنترل مطلق بر این سرزمین، دست سایر رقبای استعماری و امپریالیستی همچون روس های تزاری را به مناطق شرقی ایران کوتاه نمودند.